Żywienie, a udar mózgu.

Wiele osób, po przebytym udarze mózgu jest narażonych na niedożywienie.

Szacuje się, że około 20% chorych trafiających do szpitala z udarem mózgu są już w stanie niedożywienia. Jest to następstwem tego, że z reguły osoby trafiające do szpitala z udarem mózgu są w podeszłym wieku, często z chorobami współistniejącymi, co implikuje problemy z odżywianiem. Długotrwałe niedożywienie prowadzi do poważnych zmian w budowie i składzie ciała.

Jakie są skutki niedożywienia?

Skutkiem niedożywienia jest zwiększona podatność na infekcje, powstawanie odleżyn oraz wydłużenie pobytu w szpitalu. Niedożywienie ma negatywny wpływ na regenerację tkanki mózgowej po przebytym niedokrwieniu oraz znacząco wpływa na stopień niepełnosprawności.

Należy pamiętać, o tym aby kontrolować, czy osoby chore neurologicznie nie przejawiają ogólnych oraz specyficznych objawów dysfagii.

U pacjentów niedożywionych zwiększa się zależność od osób trzecich, a tym samym zmniejsza się samodzielność. Przekłada się to na niższą jakość życia, co może skutkować nawet depresją. Niedożywienie powoduje również większe ryzyko śmierci w wyniku udaru.
Niezbędne przy rozpoznaniu dysfagii może być przeprowadzenie badania rentgenowskiego lub badania endoskopowego podczas którego lekarz zaobserwuje, czy mięśnie języka, dna jamy ustnej, gardła oraz krtani pracują prawidłowo.
Przy pozytywnej diagnozie niezwykle istotne jest natychmiastowe wprowadzenie odpowiedniego leczenia farmakologicznego, a także specjalistycznej rehabilitacji usprawniającej odruch połykania, a także zastosowanie odpowiedniego sposobu odżywania, aby zapobiec dalszemu rozwojowi niedożywienia.

Żywienie po udarze mózgu

U osób po udarze mózgu żywienie może być prowadzone na różne sposoby i przy użyciu różnych diet. Kluczowe jest dostarczenie do organizmu wszystkich składników odżywczych takich jak białko, węglowodany i tłuszcze oraz właściwą podaż energii.

Należy pamiętać również o witaminach i składnikach mineralnych. Zapotrzebowanie na białko w fazie przewlekłej po udarze wynosi 1,1-2g na kilogram masy ciała na dobę. Jest znacznie wyższe niż standardowe zapotrzebowanie osoby dorosłej, które zwykle wynosi 0,8g na kilogram masy ciała.
Z tego względu każdy posiłek osoby po udarze powinien być bogaty w produkty wysokobiałkowe. Należy również pamiętać o odpowiednim nawodnieniu organizmu. Chory powinien spożywać około 1,5 – 2L płynów na dobę.

Koniecznie należy pamiętać także o dostatecznej podaży błonnika pokarmowego (ok 45g na dobę). Odpowiednia podaż błonnika wraz z odpowiednim nawodnieniem organizmu pozwala zapobiegać zaparciom, stanowiącym spory problem u osób z ograniczoną aktywnością.

Przy odpowiednim żywieniu pacjenta po udarze, jesteśmy w stanie zapobiec niedożywieniu.

• Aby to osiągnąć należy pokryć zapotrzebowanie białkowo-kaloryczne, które na skutek stresu związanego z chorobą ulega zwiększeniu.
• W trakcie rekonwalescencji kluczową kwestią jest podaż białka, w tym argininy, które  ma za zadanie pomóc pacjentowi odzyskać siły oraz pozytywnie wpłynąć na proces rehabilitacji. W takich sytuacjach lekarz powinien rozważyć wprowadzenie pacjentom wysokobiałkowych preparatów odżywczych.
• Preparaty odżywcze znacząco wpływają na żywienie chorego po udarze. Poprzez wsparcie żywieniowe mogą wspomagać proces rehabilitacji oraz pomagać w budowie utraconych funkcji, a tym samym wpływać bezpośrednio na jakość życia pacjenta.

Mózg, choć stanowi zaledwie 2% masy ciała, zużywa 1/5 energii dostarczanej z krwią. Jego tkanki potrzebują nawet dziesięć razy więcej krwi niż mięśnie. Zdrowy człowiek jest w stanie przeżyć bez dostarczania substancji odżywczych około 2-3 miesiące. Jednak jeśli dochodzi poważna choroba – na przykład udar mózgu – automatycznie pojawiają się groźnie konsekwencje metaboliczne. Tempo degradacji tkanek i narządów zwiększa się diametralnie, jednocześnie zmniejszając okres przeżycia pacjenta.

"Wyroby medyczne są przeznaczone do użytku zgodnie z ich przewidzianym zastosowaniem określonym przez producenta. Użytkowanie ich w sposób inny niż wskazany przez producenta może prowadzić do nieprawidłowego działania wyrobu, co może skutkować zagrożeniem dla zdrowia lub życia pacjenta. Przed użyciem każdego wyrobu medycznego, należy dokładnie zapoznać się z instrukcją obsługi oraz wszelkimi zaleceniami dotyczącymi bezpieczeństwa. Wyroby medyczne powinny być stosowane wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny lub pod jego nadzorem, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi oraz standardami bezpieczeństwa."