Cukrzyca typu 2

Cukrzyca typu 2 - jedna z najczęstszych chorób przewlekłych na świecie.

Z roku na rok liczba osób z cukrzycą rośnie, i dotyczy to zarówno pacjentów z cukrzycą typu 1, jak i 2. Prawie 90% wszystkich rozpoznań choroby stanowi cukrzyca typu 2. Istotą cukrzycy jest zwiększenie poziomu glukozy (cukru) we krwi.

Co to jest glukoza?

To cukier prosty, który jest podstawowym paliwem energetycznym organizmu. Każdy produkt pokarmowy w organizmie zostaje rozłożony na proste składniki i dopiero w postaci glukozy zostaje przetransportowany z krwi do komórek.

Insulina, co to takiego?

Insulina jest hormonem niezbędnym do transportu glukozy z krwi do narządów i komórek. Jest produkowana i wydzielana przez gruczoł – trzustkę, w odpowiedzi na pojawienie się glukozy we krwi. Gdy organizm produkuje zbyt mało insuliny (niedobór/brak) lub jej działanie jest utrudnione (insulinooporność), we krwi pojawia się nadmiar glukozy i wtedy mówimy o pojawieniu się cukrzycy.

Czy cukrzyca jest groźna?

Przewlekłe utrzymywanie się nadmiaru cukru we krwi (tak zwana hiperglikemia) doprowadza do uszkodzenia organów i narządów, a w konsekwencji do rozwoju przewlekłych powikłań cukrzycy. Te późne powikłania dotyczą głównie układu sercowo-naczyniowego (makroangiopatia), małych naczyń (mikroangiopatia) w obszarze nerek (nefropatia), oczu (retinopatia), układu nerwowego (neuropatia).

Negatywne skutki cukrzycy w postaci szybkiego rozwoju miażdżycy widoczne są w obrębie dużych naczyń, przede wszystkim w tętnicach wieńcowych, mózgowych i obwodowych. Z tego powodu chorzy na cukrzycę mogą wcześniej, niż osoby zdrowe zapadać na chorobę niedokrwienną serca, także na zawał, chorobę niedokrwienną mózgu, udar mózgu, chorobę niedokrwienną kończyn dolnych. Większość pacjentów z cukrzycą typu 2 umiera z powodu chorób układu krążenia. Pacjenci z cukrzycą i chorobami sercowo-naczyniowymi żyją krócej niż ich rówieśnicy bez cukrzycy średnio o 12 lat.

Szacuje się, że w Polsce choruje na cukrzycę około 3.5 mln osób. Istnieje także duża grupa z nierozpoznaną cukrzycą, z powodu podstępnego przebiegu choroby (hipierglikemia nie boli). Początek choroby jest często niezauważalny i może minąć nawet kilka lat, podczas których stężenie glukozy we krwi jest zwiększone, zanim choroba zostanie rozpoznana. Liczba pacjentów chorych na cukrzycę stale wzrasta, co wiąże się z nieprawidłowymi nawykami żywieniowymi, siedzącym trybem życia, otyłością, a także z lepszymi metodami wykrywania cukrzycy. Według obliczeń WHO wynika, że w Polsce w 2025r. odsetek chorych na cukrzycę wzrośnie do 5%. O zachorowaniu na cukrzycę decydują czynniki biologiczne (w tym także genetyczne, niezależne od pacjenta), jak i środowiskowe związane ze stylem życia (zależne od pacjenta).