Żywienie w chorobie Alzheimera

Choroba Alzheimera

Jest to choroba neurodegeneracyjna, w wyniku której dochodzi do otępienia. Chorują na nią najczęściej osoby po 65. roku życia, dlatego jej objawy często powiązuje się z niedomaganiem umysłowym wynikającym z wieku.

Choroba przebiega w następujących fazach:

Faza łagodna – chory na tym etapie jest w stanie samodzielnie wykonywać czynności życiowe, czasem tylko potrzebuje pomocy rodziny lub kogoś bliskiego. Ten etap charakteryzuje się występowaniem problemów z pamięcią i koncentracją w łagodnym stopniu, np. chory zapomina gdzie położył klucze, lub zdarza się, że zadają cały czas te same pytania. Dodatkowo mogą pojawić się problemy z osobowością i huśtawki nastroju. Nierzadko zdarza się, że chory cierpi również ma depresję, która to często poprzedza występowanie choroby Alzheimera.

Faza o średnim nasileniu – na tym etapie oprócz problemów z pamięcią dochodzi do zaburzeń mowy i rozpoznawania osób, a nawet znanych miejsc. Zdarza się, że chory nie potrafi sam trafić do domu, a nawet nie rozpoznaje członków rodziny. Osoby na tym etapie otępienia mają problemy z odpowiednim doborem słów, mylą zdania i pojęcia. Mogą również pojawić się zachowania agresywne, a także rozdrażnienie i bezsenność. Na tym etapie potrzebna jest opieka nad chorym.

Faza zaawansowana – na tym etapie otępienia chory nie jest w stanie samodzielnie egzystować. Pojawiają się problemy z nietrzymaniem moczu i stolca. Chory nie potrafi samodzielnie wykonywać najprostszych czynności, nie potrafi sam się ubrać, zjeść ani rozmawiać z innymi ludźmi. Często zdarza się, że chory nie rozpoznaje nawet pór dnia i nocy.

Co w przypadku, kiedy zostanie zdiagnozowana choroba Alzheimera?

W tej sytuacji chory powinien zostać pod opieką lekarza neurologa oraz psychiatry. Objawy neuropsychiatryczne oraz zaburzenia zachowania u osób z chorobą Alzheimera leczone są w różny sposób. Często zdarza się również, że inne problemy medyczne prowokują stany zdenerwowania. Każdego pacjenta, u którego stwierdzono zaburzenia funkcji poznawczych powinno się przebadać pod względem internistycznym  lub chirurgicznym. Jeśli u chorego występują objawy depresji, jest ona leczona w bardzo zbliżony sposób jak u osób bez stwierdzonej choroby neurodegradacyjnej.

Na co zwrócić szczególną uwagę?

Bardzo ważne jest, aby unikać okazywania złości i zdenerwowania wobec chorego, dążyć do jego aktywizacji jeśli jest bezczynny, a także utrzymywać regularne relacje społeczne, ponieważ osoby samotne mają dwukrotnie zwiększone prawdopodobieństwo rozwoju demencji związanej z chorobą Alzheimera.

Żywienie w chorobie Alzheimera

We wczesnych etapach choroby prawie wszyscy chorzy są w stanie odżywiać się dietą doustną. Odpowiednia modyfikacja diety może spowolnić postęp choroby. Niestety wraz z postępem choroby większość osób traci masę ciała a u 40% osób zaczynają rozwijać się objawy niedożywienia. Najczęstszą przyczyną jest brak apetytu.

U dużej części osób zwłaszcza w wieku podeszłym osłabieniu ulega odczuwanie łaknienia i pragnienia, a u niektórych pojawia się wręcz jadłowstręt. Z uwagi na ryzyko niedożywienia należy kontrolować masę ciała chorego.

Co ważne, typowe dla osób z chorobą Alzheimera jest ograniczanie przyjmowania płynów. Utrzymujące się przez dłuższy czas ograniczenie w podaży płynów przyczyniają się do odwodnienia, zaburzeń świadomości, dezorientacji lub pobudzenia oraz zaburzeń równowagi i upadków.

Stwierdzone niedożywienie wymaga natychmiastowej interwencji żywieniowej, aby nie dopuścić do jego pogłębienia i jak najszybciej poprawić stan odżywienia chorego. Pierwszym etapem interwencji żywieniowej jest odpowiednia modyfikacja i wzbogacenie diety o produkty zawierające kwasy tłuszczowe z grupy omega-3, cholinę, witaminę E oraz kwas foliowy.

W późniejszych stadiach rozwoju choroby pacjenci mogą wymagać pomocy przy jedzeniu, a nawet karmienia. Jeżeli modyfikacja diety okaże się niewystarczająca, istnieje ryzyko rozwoju niedożywienia. W tej sytuacji warto rozważyć wprowadzenie do diety doustnych preparatów odżywczych, jako uzupełnienie codziennej diety. Zazwyczaj wystarczające jest dostarczenie ok 500kcal dziennie w postaci preparatu odżywczego.

"Wyroby medyczne są przeznaczone do użytku zgodnie z ich przewidzianym zastosowaniem określonym przez producenta. Użytkowanie ich w sposób inny niż wskazany przez producenta może prowadzić do nieprawidłowego działania wyrobu, co może skutkować zagrożeniem dla zdrowia lub życia pacjenta. Przed użyciem każdego wyrobu medycznego, należy dokładnie zapoznać się z instrukcją obsługi oraz wszelkimi zaleceniami dotyczącymi bezpieczeństwa. Wyroby medyczne powinny być stosowane wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny lub pod jego nadzorem, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi oraz standardami bezpieczeństwa."