Cewnik Foleya - czym jest i kiedy się go stosuje?

Czym jest cewnik Foleya i kiedy się go stosuje?

Cewnik Foleya to rodzaj cewnika stosowany do odprowadzania moczu z pęcherza moczowego. Wprowadza się je bezpośrednio do pęcherza przez cewkę moczową i pozostawia na dłuższy czas. Pozwala w bezpieczny i kontrolowany sposób na oddawanie moczu.

Zazwyczaj jest wykonany z miękkiego materiału jak lateks czy silikon (może być również silikon powleczony srebrem lub palladem).

Składa się z balonu, który wypełnia się solą fizjologiczną. Jego zadaniem jest utrzymywanie cewnika na stałe w pęcherzu, uszczelnia przed wyciekiem moczu oraz zapobiega wypadaniu cewnika. Na końcu znajduje się ujście cewnika.
Najczęściej stosuje się cewniki dwudrożne, gdzie jeden kanał służy do napełniania balonika, a drugi to wypuszczania moczu z pęcherza. Na rynku dostępne są również cewniki trójdrożne, w których trzeci kanał służy do płukania cewnika z osadów.

Istnieje podział cewników Foleya ze względu na materiał, z którego zostały wykonane:

Cewniki lateksowe:
Najczęściej spotykane, najtańsze. Są wykonane z miękkiego lateksu, dzięki czemu są wygodne w noszeniu i łatwo się je zakłada. Niestety mogą uczulać lub być drażniące dla skóry, dlatego nie każdy może je stosować. Zazwyczaj należy go wymieniać po 7-10 dniach.

Cewniki silikonowe:
Droższe od lateksowych, są natomiast bardziej trwałe i mniej podrażniają skórę. Wolniej namnażają się w nich bakterie, dlatego można je nosić przez około 4 tygodnie. Są nieco sztywniejsze od cewników lateksowych.

Cewniki silikonowe powleczone srebrem lub palladem.
Najdroższe spośród cewników Foleya. Są wykonane z silikonu i trwale powleczone cienką powłoką ze stopu metali szlachetnych  (srebra, złota lub palladu) mających właściwości antybakteryjne. Cewnik może być wymieniany co 90 dni.

Wymiana cewnika Foleya.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że wymianę powinien przeprowadzać wyszkolony pracownik medyczny, aby nie doszło do urazu. Jeśli cewnik jest stosowany w środowisku domowym, najlepiej, aby wymianę przeprowadzał lekarz rodzinny lub pielęgniarka środowiskowa. Podczas zakładania pracownik medyczny stosuje żel znieczulający z lidokainą, aby zmniejszyć powierzchnię tarcia.

Ważne, aby przestrzegać zaleceń lekarza w kontekście częstotliwości wymiany cewnika.
Przetrzymywanie go niezgodnie z zaleceniami może spowodować ryzyko powikłań, np. skrzepów.